من يک جزيره بوده ام از عشق تا جنون

  ساحل ترين کرانه برای عبور خون

  يک بی کرانه وسعت دريای درد بود

  از مرز اين جزيره متروک تا جنون

  تقسيم عادلانه جغرافيای صبر

  از اين جزيره ساخته يک کوه تا کنون

  تقديم عاشقانه دريا به آسمان

  اين راز انتظار، همين سقف بی ستون

  با جذر انتظار و با مد يک حضور

  يک سيزده ستاره و يک  ماه با شگون

  درياست راه ماه، همين جا کنار ما          

  ما هم همان جزيره کوچک، همان سکون