يلدا دوباره آمد و يلدا نيامدی

آتش گرفت ماه و اهورا نيامدی

در زير باد و خش خش وسرمای اين خزان

يک سال ما گذشت، دريغا نيامدی

ما بی تو سال را شب يلدا رسانده ايم

پاييز شد بهار، تو اما نيامدی!

اسفند گون ز آتش هجرت سياه و سرخ

دلها، نگاه ها، همه، دردا... نيامدی

آيينه را نگاه تو شايد که زنده کرد

ما منتظر ولی تو مسيحا نيامدی

ما لحظه های غربت دل را شمرده ايم

نامت هميشه بوده به لبها...  نيامدی

گاهی زهجر روی تو گريان نشسته ايم

گاهی نموده ايم مدارا، نيامدی

هرهفته پنج شنبه شبی را نشسته ايم

اين پنج شنبه هم شده فردا... نيامدی